Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Dnia 15.11.2012r uczniowie Gimnazjum w Starej Kamienicy uczestniczyli w spotakaniu z przedstawicielami Karkonoskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych działajacego na terenie Jelenij Góry. Młodzież naszej szkoły miała okazję wysłuchać refleksji ludzi poszkodowanych przez los, którzy opowidali historię swojej niepełnosprawnoœci. Poruszajšce były opowieœci zwišzane z umiejętnoœciš rozwišzywania problemów łšczšcych się z niedomaganiami. Zafascynowała nas historia Pana, który jest niewidomy. Podziwialiœmy Jego chęć i wolę normalnego funkcjonowania w œwiecie. Uznaliœmy, że jego praca na rzecz usamodzielnienia się zasługuje na nasz szacunek i podziw. Wyjštkowe było to, iż nie dał sie wykluczyć z życia towarzyskiego i publicznego. Największym zaskoczeniem było to że nie potrzebuje żadnego przewodnika, jest samodzielny i z uporem walczy każdego dnia o swoją niezależnoœć od innych. Zrozumiałem wtedy, że życie takich osób nie jest łatwe i nie należy bagatelizować ich problemów.

 

Zainteresowała mnie też historia Pani, która miała raka krtani, spowodowanego wieloletnim paleniem papierosów. W zwišzku z chorobš usunięto jej struny głosowe i dziœ po wielkiej pracy z samš sobš jest w stanie porozumiewać się mówišc przponowo. To niewiarygodne, jak bardzo papierosy mogš zmienić zycie, skomplikować je. Na szczęœcie Pani Barbara ma możliwoœć zrozumienia swych błędów i przestrzegania przed nimi innych. Żyje! Młodzież XXI wieku coraz częœciej sięga po tš używkę i dlatego to spotkanie mogło wywrzeć na nich najskuteczniejsze wrażenie. Pani przestrzegała przed nałogiem, pokazujšc do czego doprowadza w najlepszym przypadku. Bardzo się cieszę że mogłem uczestniczyć w tak szczególnej lekcji życia. Była to dla mnie uœwiadamiajšca pogadanka, namacalny przykład tego, że z różnych powodów życie jest skomplikowane. Nieraz sami na to pracujemy swojš nieodpowiedzialnoœciš, a niekiedy z niewiadmowych przyczyn los odbiera nam pełnię szczęœcia. To spotkanie dłao wiele do myœlenia, wiem że trzeba cenić zdrowie i nie dokładać się do jego utraty, a ludzi niepełnosprawnych wspierać, szanować i pomagać dobrym słowem, podaniem ręki, akceptacji.

Maciej Grabowicz