Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

• W Polsce problem niedosłuchu dotyczy ponad 6 mln osób. Według danych szacunkowych, niedosłuch ma ok. 10-15 proc. całej populacji świata, czyli ok. 500 mln osób, a w 2025 ma już ich być aż 900 mln. W Europie problem niedosłuchu dotyczy ponad 80 mln osób. W Polsce 80 proc. osób niedosłyszących nie nosi aparatów słuchowych. Jedni źle się z nimi czują, innych na nie nie stać.
• Szacuje się, że w Polsce żyje ponad 7 tysięcy ludzi głuchoniewidomych w różnym wieku. Charakteryzuje ich jednoczesne uszkodzenie narządów wzroku i słuchu.

Zgodnie z wynikami Narodowego Spisu Powszechnego 2002, liczba osób niepełnosprawnych wynosi w Polsce blisko 5,5 mln, co stanowi 14,3% ogółu mieszkańców. W tym około 4,5 mln posiada prawne potwierdzenie faktu niepełnosprawności.

60% niepełnosprawnych to osoby w wieku 55 lat i więcej, 48% niepełnosprawnych to ludzie ze schorzeniami układu krążenia, 46% ze schorzeniami i uszkodzeniami narządu ruchu, 29,5% z uszkodzeniami i chorobami oczu, 29% ze schorzeniami neurologicznymi.

Badania GUS-u z 2004 roku „Stan zdrowia ludności Polski” dowodzą, że osoby niepełnosprawne stanowią 16% ludności.

W grupie osób niepełnosprawnych prawie 60% to mieszkańcy miast (około 40% to mieszkańcy wsi). Natomiast około 46% osób niepełnosprawnych to mężczyźni, a 54% stanowią kobiety.

Warto jednak zwrócić uwagę na fakt, że więcej jest niepełnosprawnych mężczyzn, w grupie wiekowej od 0 do 59 lat. W grupie wiekowej od 60 do 69 lat liczba niepełnosprawnych kobiet i mężczyzn jest taka sama, natomiast w grupie wiekowej powyżej 70 lat znaczna jest przewaga niepełnosprawnych kobiet Wynika to głównie z faktu, że długość życia mężczyzn jest przeciętnie krótsza niż kobiet.

Szczególny problem stanowi w Polsce niska aktywność zawodowa osób niepełnosprawnych, wynosząca zaledwie 16%. Dla porównania aktywność w krajach UE wynosi średnio 40-50%.

Skutki społeczne niskiej aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych są takie, że z rent utrzymuje się 3,189 tys. osób, tj. 130,9 na 1000 mieszkańców, tj. 2-krotnie więcej niż w krajach wysoko rozwiniętych. W Polsce koszt rent w roku 2004 wyniósł 4,2 PKB, a w 2005-2006 ok. 4% i jest najwyższy w krajach OECD.

Zaledwie 5% pracodawców wyraża zainteresowanie zatrudnianiem osób niepełnosprawnych (GUS 2001, OBOP 2003, IMAS 2005). 10,5% wszystkich wydatków publicznych przeznacza się na rozwiązywanie problemów wynikających z niepełnosprawności, lecz wydatki na zatrudnianie osób niepełnosprawnych stanowią zaledwie 0,2%. Przez wiele lat osoby niepełnosprawne (fizycznie, intelektualnie, przewlekle chorzy) były w naszym społeczeństwie izolowane.

Napotykały na bariery występujące na wielu płaszczyznach:
• Bariery fizyczne - nazywane barierami architektonicznymi
• Bariery społeczne - czyli negatywne postawy oraz przesądy w stosunku do osób niepełnosprawnych, które powodują ograniczenie ich uczestnictwa w życiu społecznym, aktywności i pełnienia różnych ról oraz "wyznaczanie dla nich wąskiego wachlarza zawodów i stanowisk pracy."
• Bariery kulturowe - te z kolei tkwią w oddziaływaniach kulturowych, którym od wczesnych lat życia podlegają dzieci w swoich środowisku.
• Bariery edukacyjne - tkwią one ciągle jeszcze w procesie dydaktycznym tradycyjnej szkoły oraz w stosowanych przez nauczycieli działaniach organizacyjno - wychowawczych.

Wykluczenie społeczne to brak lub ograniczenie możliwości uczestnictwa, wpływania i korzystania z podstawowych instytucji publicznych i rynków, które powinny być dostępne dla wszystkich. (Definicja wykluczenia społecznego przyjęta w dokumencie „Narodowa Strategia Integracji Społecznej dla Polski”).

PRZECIWDZIAŁANIE WYKLUCZENIU:
• Dostarczanie informacji o możliwości dofinansowania ze środków PFRON sportu, kultury, turystyki i rekreacji dla osób niepełnosprawnych oraz rehabilitacji
• Informowanie o: problemach osób niepełnosprawnych, instytucjach świadczących pomoc osobom niepełnosprawnym, możliwościach I sposobach otrzymania pomocy, prawach osób niepełnosprawnych i możliwościach ich egzekwowania
• Szkolenia i warsztaty dla osób niepełnosprawnych, członków rodzin, przedstawicieli organizacji pozarządowych, opiekunów i wolontariuszy zaangażowanych w proces rehabilitacji.
• Uruchomienie punktu konsultacyjno – informacyjnego dla osób niepełnosprawnych.
• Organizacja i wspomaganie istniejących i działających grup wsparcia; współpraca z organizacjami pozarządowymi.
• Pośrednictwo pracy, organizowanie szkoleń z zakresu pozyskiwania funduszy unijnych, pomoc w pisaniu wniosków i projektów.
• Zapobieganie sytuacjom kryzysowym związanym z nagłym pojawieniem się niepełnosprawności.

Raport przygotowany przez Biuro Prasowe Kongresu Kobiet Warszawa, 06.06.2011r.