Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

 

Zgodnie ze Strategią Odpowiedzialnego Rozwoju osoby niepełnosprawne stanowią zasób kapitału ludzkiego szczególnie zagrożony bezrobociem. Cele wyznaczone w Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju obejmują dopasowanie szkolnictwa wyższego do potrzeb nowoczesnej gospodarki realizację programów kształcenia dostosowanych do oczekiwań współczesnego rynku pracy, rozwijanie sieci współpracy między szkołami wyższymi a przedsiębiorcami, zaangażowanie praktyków w proces edukacyjny (np. w zakresie oferty dydaktycznej tworzonej i realizowanej wspólnie przez uczelnie i przedsiębiorców), ewaluacji efektów kształcenia w kontekście powiązania z potrzebami gospodarki, udziału studentów niepełnosprawnych w wysokiej jakości programach stażowych i praktykach zawodowych, wsparcia centrów kształcenia praktycznego – w czym również mogą mieć udział niepełnosprawni studenci.

Obecny system aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych jest ukierunkowany na wsparcie pracodawców, natomiast zasadniczo nie uwzględnia konieczności udzielenia określonej pomocy osobie niepełnosprawnej podejmującej zatrudnienie. Konsekwencją takiego systemu jest m.in.: niska aktywność zawodowa osób niepełnosprawnych, co obrazują dane statystyczne. Współczynnik aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym w pierwszym kwartale 2016 r. wynosił 27,4%, a wskaźnik zatrudnienia 23,7% i jest on wciąż prawie dwukrotnie niższy niż średnia unijna (45%), znacznie gorzej wyglądają wskaźniki dotyczące aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych w wieku 16 lat i więcej – odpowiednio: 16,9% i 14,7%. Przy czym zwiększa się każdego roku liczba osób niepełnosprawnych posiadających wykształcenie wyższe – według danych zawartych na stronie www.niepelnosprawni.gov.pl, np. w 2009 r. wynosiła ona 5,1% (w przypadku osób sprawnych 20,8%), a w 2014 r. już 9,8% (w przypadku osób sprawnych 27,1%). Jednak nie przekłada się w sposób bezpośredni na wyrównany poziom zatrudnienia tej grupy osób w stosunku do osób sprawnych. Dysproporcje są znaczące – według danych za I kwartał 2016 r. (GUS, Aktywność Ekonomiczna Ludności Polski – aktywność ekonomiczna ludności w wieku 15 lat i więcej) – współczynnik aktywności zawodowej w grupie osób posiadających wyższe wykształcenie wynosi 80,2%, w tym osób niepełnosprawnych ponad połowę mniej (32%), a wskaźnik zatrudnienia odpowiednio – 77,5% (dla ogółu ludności) i 28,4% (dla osób niepełnosprawnych).

Strategia Rozwoju Kraju 2020 wskazuje, że zasoby siły roboczej cechuje między innymi niedostosowanie struktury podaży do popytu na pracę, niska opłacalność pracy w relacji do świadczeń społecznych, niski wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych oraz małe dostosowanie programów nauczania do potrzeb rynku pracy. Aktywna polityka państwa powinna zatem być nakierowana na obszary stanowiące bariery dla wzrostu poziomu zatrudnienia.

Niezbędne jest więc uzupełnienie systemowych rozwiązań o celowane programy, adresowane do osób niepełnosprawnych pozostających poza rynkiem pracy. Fundusz zauważa, że osoby niepełnosprawne w trakcie nauki w szkole wyższej mogą korzystać z szerokiego katalogu pomocy finansowej uzyskiwanej z różnych źródeł, natomiast po jej ukończeniu nie mogą liczyć na pomoc Państwa w zakresie usamodzielnienia oraz wyrównywania szans na rynku pracy. Nadal jednak wsparcia potrzebują, ponieważ ich potrzeby wynikające z niepełnosprawności nie kończą się wraz ze zdobyciem dyplomu ukończenia szkoły wyższej. Osoby niepełnosprawne często bez kontynuacji pomocy zapewnianej na etapie studiowania, nie są w stanie rozpocząć aktywności zawodowej, głównie ze względu na wysokie koszty podejmowania tej aktywności. Brak ofert pracy stosownych do posiadanego wykształcenia często jest również barierą do podejmowania aktywności zawodowej niepełnosprawnych absolwentów.

Konwencja ONZ o Prawach Osób Niepełnosprawnych w art. 27 zobowiązuje Państwo do popierania możliwości zatrudnienia i rozwoju zawodowego osób niepełnosprawnych na rynku pracy oraz pomocy w znalezieniu, uzyskaniu i utrzymaniu zatrudnienia. Dlatego też uznając prawo tych osób do wsparcia w podejmowaniu zatrudnienia zgodnego z kwalifikacjami i wykształceniem, na równi z pełnosprawnymi absolwentami, PFRON wychodzi z propozycją nowego pilotażowego programu ,,ABSOLWENT”.

Celem programu ,,ABSOLWENT” jest umożliwienie wejścia na rynek pracy osób niepełnosprawnych posiadających wykształcenie wyższe lub realizujące ostatni rok nauki w szkole wyższej. Program jest ofertą współpracy adresowaną do szkół wyższych, organizacji pozarządowych bądź partnerstw szkół wyższych z organizacjami pozarządowymi, bowiem to one będą swoistym zwornikiem pomiędzy niepełnosprawnym absolwentem, a potencjalnym pracodawcą, kierując celowane wsparcie finansowe do obu podmiotów.  

Źródło:http://www.pfron.org.pl