Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Uczelnie wyższe zachęcają studentów z niepełnosprawnością do korzystania z ich oferty kształcenia, przystosowując i ułatwiając dostęp do edukacji dla osób z różnymi ograniczeniami i dysfunkcjami. Wyrównując szanse w stosunku do innych studentów uczelnie stosują przywileje i ulgi dla osób z niepełnosprawnością, ale także kładą nacisk na ich prawa i obowiązki wynikające ze statusu studenta.
Uczelnia wyższa kształcąca integracyjnie musi zmierzyć się z poniższymi najważniejszymi obszarami problemowymi:

• Bariery wynikające z edukacji na niższych poziomach nauczania:

Sporo osób niepełnosprawnych nie jest w stanie sprostać wymaganiom stawianym przed nimi podczas egzaminów wstępnych na wyższe uczelnie. Spowodowane jest to niższym poziomem nauczania w szkołach specjalnych, do których częstokroć uczęszczali kandydaci na studia wyższe. W dalszym ciągu niewiele osób kształci się w tzw. systemie masowym. Nauczanie w szkołach specjalnych izoluje osoby niepełnosprawne od społeczeństwa, a także stwarza sztuczny podział na niepełnosprawnych i „resztę świata”. Powoduje to powstawanie specjalnych, wyrwanych z kontekstu rzeczywistości warunków, w których uczący i wychowujący się ludzie nie mają szans na nabycie zwykłych zachowań społecznych.

• Tworzenie warunków i bazy dla wspólnego kształcenia osób pełnosprawnych i niepełnosprawnych:

Likwidacja barier architektonicznych oraz przygotowanie bazy zasobów informacyjnych i zajęć dydaktycznych poprzez np. wyposażenie bibliotek i czytelni, pracowni informatycznych, przystosowanie sal wykładowych do potrzeb osób niepełnosprawnych ruchowo, niesłyszących i słabo słyszących, również dostosowanie procedur administracyjnych uczelni, wparcie socjalno – bytowe studentów, wsparcie materialne poprzez system stypendialny. Ważnym elementem jest również organizacja egzaminów w formie przystosowanej do potrzeb studentów z niepełnosprawnością, uwzględniając ich ograniczenia.

• Wymiar psychiczny

Wymiar psychiczny wiąże się z tworzeniem warunków, w których osoba niepełnosprawna będzie miała szansę stać się autentycznym partnerem – kolegą, przyjacielem, współpracownikiem. Stan ten wymaga przemian w mentalności ogółu, wiąże się z czasem na stopniowe przybliżanie się do tego celu. Jest to zadanie ukierunkowane na całą społeczność akademicką – zarówno pozostałych studentów, jak i kadrę akademicką, administrację, a także same osoby niepełnosprawne.