Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Działania opiekuńcze w stosunku do osób z demencją powinny pozwolić na poprawienie jakości życia chorego w zakresie sposobu komunikowania się, odżywiania, utrzymania higieny osobistej i zapewnienia bezpieczeństwa.

Natomiast różne formy oddziaływań terapeutycznych powinny pozwolić złagodzić objawy chorobowe i jak najdłużej zachować samodzielność chorego.

Ponieważ opieka nad pacjentem z demencją jest nadzwyczajnym wyzwaniem i stałym obciążeniem dla opiekunów, ważne jest więc zaplanowanie okresów odpoczynku, w którym chorym zaopiekują się inne osoby.

Duże znaczenie w opiece nad osobą z demencją ma pomoc: socjalna, prawna, psychologiczna. W tym celu tworzy się stowarzyszenia opiekunów i grupy wsparcia.

Opieka nad osobami z demencją powinna polegać na:

  • dokładnej obserwacji i kontroli funkcji organizmu
  • odpowiednim leczeniu i profilaktyce zaburzeń i schorzeń – powinny one uwzględniać wystarczającą podaż płynów, a także zdrowe odżywianie, zapewnienie dostatecznej ilości ruchu, snu, a także kontrolę konsumpcji używek i leków
  • unikaniu sytuacji albo zachowań, które mogą wzmagać niepewność chorego, (np. częste zmiany osób opiekujących się chorym)
  • unikaniu stresów wynikających z częstych zmian, zbyt dużych wymagań lub konieczności pośpiechu
  • unikaniu nadmiernej opiekuńczości, która może ograniczać samodzielność chorego
  • pomocy w przezwyciężaniu obciążeń psychicznych
  • stworzeniu możliwości utrzymywania aktywności fizycznej i umysłowej oraz pozytywnej komunikacji międzyludzkiej
  • okazywaniu choremu zainteresowania, wsparcia i akceptacji

Opiekun w zakresie problemów związanych z:

1. Zaburzeniami pamięci powinien:

  • kilkakrotnie przedstawić się choremu
  • przedmioty osobiste chorego takie jak np. okulary kłaść w tym samym miejscu, aby chory nie musiał ich szukać
  • usuwać z otoczenia nadmiar rzeczy, aby chory nie gubił się w poszukiwaniu
  • prowadzić ćwiczenia wspomagające pamięć przez częste powtarzanie nazwiska, imienia, daty, pory roku, miejsca w którym się znajduje

2. W zakresie problemów związanych z komunikowaniem się powinien:

  • stwarzać odpowiednie warunki rozmowy (cisza, spokój)
  • mówić spokojnie, powoli, wyraźnie
  • okazywać cierpliwość i życzliwość w czasie rozmowy
  • chwalić nawet małe osiągnięcia chorego
  • prowadzić rozmowy proste (jeden przekaz w tym samym czasie)
  • powtarzać ważne informacje
  • popierać gestami treść wypowiadanych zdań
  • uważnie słuchać

3. W zakresie problemów związanych z zaburzeniami snu i czuwania powinien:

  • utrzymywać osobę w aktywności w ciągu dnia, tak długo, jak to jest tylko możliwe
  • ograniczać picie kawy i mocnej herbaty zwłaszcza przed snem
  • nie podawać zbyt dużo płynów wieczorem
  • stosować środki fizyczne relaksujące (masaż pleców, ciepłe kąpiele)
  • odpowiednio wcześnie przygotować pokój do snu (wywietrzyć, zaciągnąć zasłony, zapewnić ciszę)

4. Problemów związanych z nadmierną podejrzliwością, drażliwością oraz gwałtownymi reakcjami powinien:

  • próbować ustalić źródło stresu
  • nie drażnić chorego swoim zachowaniem
  • nie podejmować dyskusji i nie spierać się z chorym
  • zachować spokój, opanowanie i cierpliwość
  • nie ponaglać chorego
  • starać się odwrócić jego uwagę od rzeczy, które go denerwują
  • zachowywać codzienny stały rozkład zajęć

5. W odniesieniu do problemów związanych z zaburzeniami w przyjmowaniu pokarmów:

  • ustalić przyczynę trudności (brak apetytu, dolegliwości bólowe, zaparcia, braki w uzębieniu)
  • prowadzić kontrolę ilości przyjmowanych posiłków i płynów
  • zapewnić warunki i czas na spożycie posiłków
  • kontrolować masę ciała
  • zachęcać do jedzenia, a w razie potrzeby karmić chorego
  • rejestrować wypróżnienia

6. W odniesieniu do problemów związanych z czynnościami higienicznymi:

  • na bieżąco dokonywać oceny stanu czystości skóry, bielizny i otoczenia
  • pomagać w czynnościach higienicznych
  • zachęcać do dbania o swój wygląd zewnętrzny i higienę jamy ustnej

7. W zakresie problemów związanych z nadmiarem aktywności i ogólnym niepokojem:

  • prowadzić nadzór, niekiedy ścisłą obserwację
  • okazywać troskę i życzliwość
  • zachęcać do wykonywania prostych czynności w ramach terapii zajęciowej
  • Stosować techniki odprężające i uspakajające
  • zachęcać do śpiewania i słuchania muzyki
  • Proponować aktywne formy spędzania czasu
  • proponować zajęcia ruchowe np. spacery, proste ćwiczenia gimnastyczne, drobne prace,
  • prowadzić rozmowy z chorym o jego życiu i wspomnieniach z przeszłości
  • pobudzać pamięć chorego poprzez oglądanie obrazów, znanych przedmiotów, zdjęć – terapia reminiscencyjna
  • umożliwiać udział w zajęciach plastycznych – wyrażanie uczuć poprzez sztukę kiedy umiejętności językowe są osłabione

8. W odniesieniu do problemów związanych z zapewnieniem potrzeby bezpieczeństwa:

  • często informować chorego, gdzie się znajduje i dlaczego
  • zabezpieczać drzwi wejściowe i okna
  • nadzorować w czasie spacerów
  • uniemożliwiać dostęp do leków, ostrych narzędzi i niebezpiecznych przedmiotów
  • czuwać nad bezpieczeństwem w czasie wykonywania czynności higienicznych
  • znaczyć rzeczy chorego (nazwisko, adres, telefon)        

                              

W Polsce, podobnie jak w większości krajów na świecie, dostępność usług opiekuńczych dla osób z demencją jest niewystarczająca.

Największym problemem jest nadal brak systemów i standardów opieki, brak pomocy rodzinom opiekującym się chorymi, zbyt mała liczba ośrodków dla chorych, domów dziennego i całodobowego pobytu.