Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Katarzyna Bednarska-Kowalowska psycholog, psychoterapeuta.

Żarłoczność psychiczna (bulimia nervosa), podobnie jak anoreksja jest złożonym zjawiskiem chorobowym w którym splatają się elementy fizjologiczne, oraz psychologiczne. Przejawia się napadowym nadmiernym przyjmowaniem pokarmów z następującym po nim poczuciem winy i podejmowaniem czynności zmierzających do usunięcia nadmiaru kalorii. Masa ciała zwykle nie jest zmniejszona i oscyluje w górnej granicy normy. Bulimia rozpoczyna się zwykle około dwudziestego roku życia, ale występuje również u osób dużo starszych. Chorują przede wszystkim kobiety. Ze względu na swoją specyfikę, zaburzenie może być bardzo długo ukrywane przed otoczeniem, nie wiąże się bowiem z ewidentną zmianą wyglądu fizycznego czy trybu życia. Pacjent z reguły zdaje sobie jednak sprawę z powagi sytuacji i poszukuje fachowej pomocy.

Bulimia występuje częściej niż anoreksja. Pełne kryteria diagnostyczne występują u 2-4% populacji. Kryteria diagnostyczne według ICD-10 zostały przedstawione w tabeli.

Tabela:

Kryteria ICD -10 żarłoczności psychicznej (bulimia nervosa)

A

Występują nawracające epizody przejadania się (co najmniej 2 razy tygodniowo w ciągu 3 mies.), w czasie których w krótkim czasie spożywane są duże ilości pokarmu.

B

Utrzymuje się uporczywa koncentracja na jedzeniu i silne pragnienie lub poczucie przymusu jedzenia (głód).

C

Pacjent usiłuje przeciwdziałać efektom tycia za pomocą jednej lub więcej z następujących metod: (1) prowokowanie wymiotów, (2) prowokowanie wydalania stolca, (3) kolejne okresy głodowania, (4) stosowanie: leków obniżających łaknienie, preparatów tarczycy, leków moczopędnych; w przypadku bulimii u chorych na cukrzycę mogą oni bagatelizować leczenie insuliną.

D

Samoocenianie siebie jako osoby otyłej oraz zaburzający strach przed przytyciem (zwykle prowadzące do niedoboru masy ciała).