Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Na trasie turystycznej biegnącej ulicami Jeleniej Góry znajdują się wpisane od wielu lat w historię miasta zabytki, które dostępne są w dużej części dla turystów niepełnosprawnych, a dotarcie do nich i zwiedzenie zajmuje przeciętnie około trzy godziny nieforsownego spaceru.
      Naszą wycieczkę zaczynamy od największej jeleniogórskiej świątyni, czyli od Kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego zbudowanego w latach 1709 – 1718 jako świątynia ewangelicka, która funkcjonowała do roku 1947. Później świątynia przekazana została parafii katolickiej działając przez wiele lat jako kościół garnizonowy.


Kościół imponuje rozmiarami - może w nim zasiąść ponad 4000 osób, a przynajmniej drugie tyle zmieści się tutaj na stojąco.       Otaczający kościół park, to teren dawnego cmentarza, zamkniętego pod koniec XIX w. Pozostały po nim wspaniałe barokowe kaplice nagrobne z lat 1716–1770, wzniesione dla rodzin najbogatszych jeleniogórskich mieszczan.
      Idąc ulicą 1 Maja w kierunku centrum miasta docieramy po niedługiej chwili do cerkwi pod wezwaniem Świętych Piotra i Pawła. Jeszcze przed rokiem 1453 wzniesiono w tym miejscu katolicką kaplicę Najświętszej Marii Panny, która spłonęła w 1634 r. Obecny kościół zbudowano w latach 1737–1738 i poświęcono ponownie Najświętszej Marii Pannie. Parafia prawosławna przejęła kościółek w roku 1948. Cztery lata później, kaplicę wyświęcono na cerkiew pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Świątynia jest budowlą barokową. W północną ścianę kaplicy wmurowano dwa średniowieczne krzyże pokutne.
      Idąc dalej docieramy do Bramy Wojanowskiej i Kaplicy Świętej Anny umieszczonej w średniowiecznej, ważnej dla ówczesnej obronności miasta bastei, gruntownie przebudowanej w roku 1514. Po zniszczeniach wojny trzydziestoletniej kaplicę odbudowano. Z tego okresu pochodzi jej barokowy wystrój. Brama Wojanowska stała u wylotu dzisiejszej ulicy Marii Konopnickiej. Wyburzono ją w roku 1755. Rok później postawiono w tym miejscu barokową furtę bramną spełniającą funkcje rogatkowo – porządkowe.W drugiej połowie XIX wieku obiekt rozebrano i przeniesiono do koszar wojskowych. W roku 1998 brama po renowacji powróciła w pobliże starego miejsca.
      Ulicą Marii Konopnickiej dochodzimy po chwili do najstarszej jeleniogórskiej świątyni, kościoła pod wezwaniem Świętych Erazma i Pankracego, którego początki datowane są na XIII wiek. Drewnianą świątynię, która spłonęła w roku 1303 odbudowano wkrótce potem z kamienia. Kościół renesansową formę otrzymał po kolejnym pożarze i odbudowie w roku 1549. Ołtarz pochodzi z początku XVIII wieku. Na zewnątrz świątyni umieszczono liczne epitafia renesansowe i barokowe,
      W pobliżu kościoła pod wezwaniem Świętych Erazma i Pankracego podziwiać można resztki murów obronnych, których podwójnym kręgiem Jelenia Góra otoczona była prawdopodobnie od początków swego istnienia. Ostateczną decyzję o ich rozbiórce podjęto w roku 1862. Do dziś z wielu obronnych fortyfikacji zachowały się tylko fragmenty tych obwarowań.
      Ostatnim zabytkiem w programie zwiedzania jest rynek miejski otoczony z czterech stron pięknymi barokowymi i rokokowymi kamieniczkami podcieniowymi z XVII i XVIII wieku . Jest to jedyna na Dolnym Śląsku zachowana w pełni tego typu zabudowa, będąca ozdobą i wyróżnikiem Jeleniej Góry. Obecny jeleniogórski ratusz pochodzi z lat 1747 – 1749, a wzniesiony został w stylu klasycystycznym po zawaleniu się poprzedniej budowli. Stojąca obok ratusza XVIII wieczna rzeźba jeleniogórskiego Neptuna, pierwotnie zdobiła jedną rezydencji patrycjuszowskich. Na rynku stanęła dopiero w pierwszej połowie XIX wieku. Miała zaświadczać o dawnych handlowych związkach Jeleniej Góry z krajami zamorskimi, do których wysyłano produkowane w mieście i okolicznych wioskach płótno. We wrześniu 2008 roku na rynku jeleniogórskim, przy ścianie tzw. Siedmiu Domów, stanął pomnik upamiętniający 900-lecie założenia miasta przez Bolesława Krzywoustego. Na obelisku z czerwonego granitu osadzona jest głowa dorodnego jelenia z porożem. Jeleń jest bowiem symbolem miasta i występuje w herbie Jeleniej Góry od kilkuset lat.