|
Samorząd wobec osób niepełnosprawnych
 Środowiska lokalne są najważniejszym i pierwszym czynnikiem inicjującym zmiany społeczne, zmiany mające dalszy, niż tylko lokalny zasięg. Szczególną rolę społeczną odgrywają jednostki pełniące rolę liderów społeczności lokalnych, niejednokrotnie będący animatorami wielu działań mających pozytywny i szeroki wydźwięk społeczny. Oczekuje się, że liderzy będą wykazywali wysoki stopień uspołecznienia czyli ich działania powinny być zgodne z normami wytworzonymi przez tą społeczność, będą głęboko zaangażowani w realizację celów grupowych a więc będą dostrzegali każdy, najmniejszy problem tej grupy i jej poszczególnych członków.
Przeprowadzono badanie (przytoczone wyniki badań pochodzą z obszaru jednego z województw) mające ustalić, jak lokalni liderzy postrzegają osoby niepełnosprawne.
Badania wykazały że wiedza lokalnych liderów w tym zakresie wydaje się jednak ograniczona i zawęża pojęcie niepełnosprawności do przypadków najcięższych. Środowisko osób niepełnosprawnych jest więc postrzegane jako bardzo mała grupa ludzi i najczęściej ich zdaniem są to: ludzie niewykształceni, biedni, przeważnie mieszkający z rodzinami, rzadziej samotni, lecz aktywnie uczestniczący w życiu, pracujący, użyteczni.
Ocena sytuacji życiowej osób niepełnosprawnych jest bardzo zróżnicowana i najczęściej jest postrzegana przez pryzmat pomocy jaka jest kierowana do osób niepełnosprawnych. Pomoc taka może się realizować niemal wyłącznie przez kontakty tych osób z różnymi urzędami i instytucjami.
Ponad połowa liderów lokalnych nie zgadza się z opinią, że osoby niepełnosprawne są szczególnie uciążliwymi interesantami. Respondentów, którzy uważali, że osoby niepełnosprawne zgłaszające się do instytucji są trudnymi interesantami poproszono o podanie przyczyny. W odpowiedzi uzyskano następujące uzasadnienia:
- niepełnosprawni są drażliwi i nerwowi (13,7%),
- niepełnosprawni są nadmiernie roszczeniowi (23,0%),
- niepełnosprawni mają trudny charakter (12,0%),
- niepełnosprawni są mało komunikatywni (4,9%),
- inna odpowiedź (46,4%)
Jednocześnie sprawdzono stosunek urzędników do ludzi niepełnosprawnych i okazało się, że:
- 26,7% urzędników brakuje dobrej woli, wrażliwości, cierpliwości i tolerancji w kontaktach z osobami niepełnosprawnymi,
- 28,8% to urzędnicy niekompetentni, nie rozumiejący potrzeb osób niepełnosprawnych,
- 13,0% urzędników źle traktowało wszystkich petentów,
- 4,1% urzędników jest nadmiernie obciążona obowiązkami i brakuje im czasu,
- 27,4% podaje inne przyczyny tej sytuacji.
Źródło - opracowanie Justyny Kaślikowskiej
Liderzy środowiska lokalnego wobec osób niepełnosprawnych
|
