Mój głos polemiczny dotyczy felietonu autorstwa Pana Stryjewskiego zamieszczonego na witrynie KSON-u pt. Utracona nadzieja. Rozumiem rozgoryczenie autora, który dołożył wszelkich starań, aby dostać się na listę szczęśliwców mających dofinansowanie do turnusu rehabilitacyjnego. »»»

Postanowiłem nadać tak pesymistyczny tytuł swoim rozważaniom, ponieważ, sytuacja w jakiej znaleźli się niepełnosprawni zmusiła mnie do tego. Chodzi tu o podział środków przeznaczonych na szeroko pojętą rehabilitację. »»»

W dniu 22.01.2010 roku w Sejmiku spotkała się grupa integracyjna biorąca udział w warsztatach dziennikarskich. Przypominamy, że warsztaty te trwały od miesiąca września do grudnia i obejmowały podstawową problematykę dziennikarstwa radiowego, prasowego, telewizyjnego i internetowego. »»»

Jedna z firm w ostatnich dniach reklamowała telefon komórkowy dla starszych i niepełnosprawnych. Oto jego charakterystyka. »»»

Bardzo słabo widzę i od ponad 5 lat poszukuję u różnych operatorów telefonu z bardzo dużym wyświetlaczem i kontrastującymi napisami. »»»

Pragnę podzielić się moimi przemyśleniami na temat optymalnego rozwiązania technicznego telefonu przeznaczonego dla niewidomych, i słabo widzących. »»»

Zacznę od handlu. Zauważyłem, że na przestrzeni ostatnich lat stosunek handlowców do niepełnosprawnych klientów nieznacznie zmienił się na lepsze. Prawa wolnego rynku i konkurencja zrobiły swoje. »»»

Z zazdrością patrzę na kraje, w których prawa osób niepełnosprawnych są respektowane nie tylko przez władze, ale przede wszystkim przez otoczenie społeczne: rodzinę, znajomych, sąsiadów, przechodniów, przełożonych i podwładnych. W takich krajach wysoko rozwiniętych jak: USA, Wielka Brytania, Szwecja, Niemcy nie poprzestaje się tylko na pomocy socjalnej, ale tworzy się uwarunkowania prawne, ekonomiczne i społeczne oraz organizacyjne i techniczne do normalnego funkcjonowania osób z niepełnosprawnością. »»»

O hipoterapii napisano już wiele, ale tak naprawdę wiedzę o niej posiadają tylko osoby bezpośrednio zainteresowane, czyli rodzice chorych dzieciaków. Bo to oni na co dzień zmagają się z problemem niepełnosprawności swoich dzieci i uparcie poszukują takiej formy terapii, która oprócz bólu, da dziecku przyjemność, radość, poczucie własnej wartości i chęć do walki z kalectwem »»»

O tej katastrofie z 1946 roku nie pisały żadne gazety. Sprawę wyciszono, choć zginęło czterech młodych ludzi. Pierwsza w Polsce próba ucieczki samolotem z Góry Szybowcowej do Wiednia zakończyła się fatalnie. W tej sprawie jest wiele pytań, a być może nie wiedzielibyśmy o niej nic, gdyby nie dokumenty odnalezione na wysypisku śmieci w Jeżowie - m.in. Księga Lotów nr 1 zawiadowcy lotniska. »»»

Sytuacja osób z niepełnosprawnością intelektualną na terenie dawnego województwa jeleniogórskiego była bardzo trudna. Byli oni właściwie pozostawieni sami sobie, a stanowili aż 60% ogółu chorych (ok. 240 osób). Tak było do roku 1998. »»»

Wsparcie psychologiczne osób dotkniętych cukrzycą zawiera się w trzech ostatnich punktach. Najlepszym rozwiązaniem byłoby traktowanie go na równi z insulinoterapią, ponieważ obie kwestie w tym samym stopniu są niezbędnym elementem, aby nie poddać się tej podstępnej chorobie. »»»

Rzeźbi, maluje, rysuje, robi grafiki komputerowe, szydełkuje, bierze udział w olimpiadach sportowych. 16-sto letnia Nikola Pawłowska z Kowar jest uzdolniona artystycznie, stara się realizować swoje marzenia na tyle na ile to możliwe, bo od dziecka porusza się na wózku. »»»

Ośrodek Szkolno-Wychowawczy położony jest w pobliżu głównej drogi wiodącej z Jeleniej Góry do Wrocławia. W jego skład wchodzi zespół szkół specjalnych z internatem dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym. »»»

Szóstego czerwca bieżącego roku w Warszawie odbyła się konferencja organizowana przez jeden z najprężniej rozwijających się obecnie w naszym kraju koncernów farmaceutycznych firmę Bioton, której celem było zainicjowanie dyskusji na temat skutecznej walki z cukrzycą. »»»

Mam dwadzieścia trzy lata. Ukończyłam studia pierwszego stopnia i pragnę kontynuować naukę, ale ze względu na porażenie kończyn górnych i dolnych mam problemy z wyjściem z domu, ponieważ typ schodolaza, który wybrałam jest w pełni zautomatyzowany i niezwykle prosty w obsłudze a pokonanie schodów nie jest już problem. Dzięki swobodnemu poruszaniu się będę mogła korzystać z edukacyjno-kulturalnej oferty miasta, a co najważniejsze zyskam większą niezależność także poza moim miejscem zamieszkania, gdyż schodolaz jest urządzeniem przenośnym.. »»»

Kiedy dwa lata temu niepełnosprawny Maciek z Jeleniej Góry w końcu doczekał się roweru poziomego, mógł znów poczuć się komfortowo i przemierzać bez większego trudu dłuższe trasy. Od niedawna Maciek ma już drugi rower, połowę lżejszy i z wbudowanym silnikiem. »»»

Urząd Pracy w Jeleniej Górze zorganizował kolejny kurs dla osób bezrobotnych. Biorą w nim udział także osoby z orzeczonym stopniem niepełnosprawności. Jest to doskonała forma aktywizacji zawodowej podnosząca kwalifikacje i stwarzająca szerszy dostęp do rynku pracy. »»»

Ustawa z dnia 11 kwietnia 2007 roku o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 80, poz. 542) jest wielką szansą dla dzieci niepełnosprawnych. Pozwala ona na tworzenie zespołów złożonych z pedagogów, psychologów i logopedów, których celem ma być rozpoczęcie rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych jeszcze przed osiągnięciem przez nie wieku szkolnego. »»»

Dla sporej części osób niepełnosprawnych poruszających się na wózkach inwalidzkich samodzielna wizyta w budynkach użyteczności publicznej, jak na przykład urząd miasta lub poczta, jest niemożliwa. Władze wielu polskich miast tłumaczą taki stan rzeczy zbyt wysokimi kosztami przystosowania urzędów do potrzeb niepełnosprawnych petentów. »»»

Większość z nas spytana o korzyści płynące ze wstąpienia naszego kraju do Unii Europejskiej powie o tym, ze od 2004 roku każdy Polak może się swobodnie poruszać po Europie. Okazuje się jednak, że pomimo otwarcia granic spora część osób niepełnosprawnych zwłaszcza nie posiadających własnego samochodu może jedynie pomarzyć o wyjeździe do sąsiedniego miasta. »»»

Mieszkając kiedyś u moich znajomych na wsi, patrząc na ich psa dokonałem, jak mi się wydawało, niesamowitego odkrycia. Pies był przywiązany do budy sznurkiem i nigdy nie był z niego spuszczany. Za każdym razem kiedy ktoś obcy wchodził na posesję moich znajomych pies rzucał się i szczekał, i chciał za wszelką cenę podbiec do intruza wchodzącego na jego terytorium, jednak sznurek ograniczał jego zasięg.
Po pewnym czasie wokół budy wydeptał sobie miejsce, które odpowiadało długości sznurka i na którym tylko szczątkowo rosła trawa. »»»